حسرت جام جهانی بر دل فرمانده سرخ | احمدنور هم‌سرنوشت با رحمتی و عقیلی

مهدی رحمتی و هادی عقیلی زمانی تصور می‌کردند اختلاف با سرمربی یک سوءتفاهم گذراست؛ چیزی که با گذشت زمان حل می‌شود. با کارلوس کی‌روش زاویه پیدا کردند، عذرخواهی هم کردند، اما دیگر هرگز به ترکیب تیم ملی برنگشتند. جام جهانی برایشان شد یک قاب خالی در کارنامه‌ای پر از بازی ملی. فوتبال ملی حافظه کوتاهی ندارد؛ بعضی تصمیم‌های آنی، برای همیشه ثبت می‌شوند. احمد نوراللهی حالا در مسیری قدم می‌زند که پیش‌تر دیگران رفته‌اند. با وجود آن‌که صحبت از یک فهرست ۱۰۰ نفره برای بررسی گزینه‌های تیم ملی بود، انتظار می‌رفت نام او دست‌کم در چنین لیستی دیده شود. هافبکی که طی سال‌های اخیر در الاتحاد کلبا یکی از باثبات‌ترین لژیونر‌های ایرانی بوده، از نظر فنی نیازی به توجیه ندارد. کیفیتش در سطحی است که حذفش را نمی‌توان صرفاً فوتبالی تحلیل کرد. رد این غیبت به همان ماجرایی برمی‌گردد که از مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ و بازی با هنگ‌کنگ آغاز شد؛ اختلافی انضباطی که به حذف او از جام ملت‌های آسیا انجامید و حالا سایه‌اش بر سر جام جهانی ۲۰۲۶ افتاده است. دو سال گذشته و گره همچنان کور مانده. نه آشتی رسمی شکل گرفته و نه بازگشتی در کار بوده است.

تیم ملی در خط میانی به هافبکی نیاز دارد که هم در خلق موقعیت نقش داشته باشد و هم در کار‌های تدافعی. نوراللهی دقیقاً چنین بازیکنی است؛ دوندگی، قدرت شوت‌زنی و تجربه بین‌المللی‌اش می‌توانست در جام جهانی کارگشا باشد. با این حال، ماجرا از زمین مسابقه عبور کرده و به حوزه رابطه سرمربی و بازیکن رسیده است.

امیر قلعه‌نویی در یکی از گفت‌و‌گو‌های تلویزیونی اعلام کرد اگر مردم بخواهند، حتی بدون عذرخواهی هم امکان بازگشت وجود دارد. جمله‌ای که بیشتر به یک شرط معلق شباهت داشت. از سوی دیگر شنیده می‌شود نوراللهی هم تمایل چندانی به بازگشت در این فضا ندارد. وقتی دو طرف در موضع خود بمانند، نتیجه همان می‌شود که پیش‌تر دیده‌ایم: حذف تدریجی از معادلات. در این میان، نقش فدراسیون در مدیریت اختلاف‌ها قابل چشم‌پوشی نیست. طی این دو سال بار‌ها بحث میانجیگری مطرح شد، اما اقدام مؤثری دیده نشد. وقتی یک مسئله شخصی به پرونده‌ای ملی تبدیل می‌شود، هزینه‌اش را تیم ملی در تورنمنت بزرگ می‌دهد. اگر گمانه‌زنی‌ها درست باشد و نوراللهی حتی در فهرست اولیه هم جایی نداشته باشد، باید پذیرفت که جام جهانی ۲۰۲۶ برای او به رؤیایی بایگانی‌شده تبدیل شده است؛ شبیه همان مسیری که رحمتی و عقیلی رفتند. فوتبال ملی بی‌تعارف است؛ یک تصمیم احساسی می‌تواند سال‌ها تلاش را تحت‌الشعاع قرار دهد.

در ادامه حتما بخوانید پدیده پرسپولیس راهی جام جهانی می‌شود؟